Boek
Nederlands

De koers van de eeuw

Charles Ducal (auteur)
+1
De koers van de eeuw
×
De koers van de eeuw De koers van de eeuw

De koers van de eeuw

In zeventig gedichten volgt de auteur het parcours van zijn leven, van geboorte tot de dood, passerend langs de thema's van religie, opvoeding, liefde en maatschappelijke wantoestanden.
Titel
De koers van de eeuw
Auteur
Charles Ducal
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: Uitgeverij Atlas Contact, 2021
107 p.
ISBN
9789025470562 (paperback)

Besprekingen

Terwijl de wereld zich bezeert

In zijn nieuwe bundel stelt Charles Ducal moeilijke vragen. Wat is belangrijker: dichter zijn, of geliefde?

De nieuwe bundel van Charles Ducal is een culminatiepunt waarin verschillende aspecten van zijn werk samenvloeien. Hij onderzoekt wie hij is door glimpen die we opvangen van zijn jeugd op de boerderij. En tegelijk zien we de geëngageerde dichter aan het werk die we kennen uit zijn recentste bundels.

Met de titel van het boek, De koers van de eeuw, wijst Ducal erop dat we ons in een wedren bevinden. De koers van de eeuw roept economische waarden op, want het woord 'koers' doet uiteraard aan de beurskoers denken. De titel roept ook reminiscenties aan het wielrennen op, net als aan de vaarrichting van een schip. Die verschillende betekenissen verwijzen naar enkele aspecten die we in de verschillende delen in deze bundel terugvinden: de genadeloze koers die de tijd inzet op het moment dat we geboren worden, de vergankelijkheid en de druk die de werkelijkheid op ons uitoefent. Ducals visie op de huidige samenleving en op hoe de toekomst eruitziet, is niet bepaald rooskleurig…Lees verder

In ‘De Koers van de Eeuw’ voert de allereerste ‘Dichter des Vaderlands’ (2014-2016), de Leuvense Charles Ducal (1952, ps. Frans Dumortier), de lezer mee op een reis door de mijlpalen in zijn leven. In een zeventigtal gedichten, verdeeld over tien cycli, volgt de dichter een parcours ‘van de binnenwereld naar de buitenwereld’ waarbij hij stilstaat bij zijn niet steeds aantrekkelijke kindertijd, beïnvloed door religie, weinig warmte, angst en een strenge vader. ‘Men trekt zich de wereld vreselijk aan / maar de angst geldt alleen deze kamer’ (uit 'Sprakeloos'). Nuchter analyserend dendert de dichter de dood tegemoet en gaat daarbij de maatschappelijke werkelijkheid of wantoestanden niet uit de weg. Aldus wordt de ‘Koers’ ook een rit van de buitenwereld naar de binnenwereld, passerend langs de verliefdheid die liefde wordt. De voorlaatste cyclus heet passend ‘Daarachter is niets’: ’Alle woorden verdwenen, alle die kleven / aan vrouwen, inzichten, dromen, de dood / als een almaar eigener g…Lees verder

Ons huisje is gezellig

In de nieuwe bundel van Charles Ducal brengen grotere thema's ook ongemak.

Terwijl elders in huis een wielerwedstrijd wordt gekeken, begeleid door Vlaams commentaar, lees ik de nieuwe bundel van Charles Ducal: De koers van de eeuw. Nu bevat die bundel geen gedichten over wielrennen, maar indirect misschien toch ook weer wel.

Als je een koers bekijkt als een tocht met een start en een finish, een toer met een vooraf onbekend verloop, dan zou je zo'n wedstrijd als metafoor voor het leven kunnen zien. En dat leven trekt in deze gedichten voorbij, van geboorte tot sterven.

Allereerst is er het leven van één mens. Dat van een jongetje dat man is geworden, een man op leeftijd, voor wie de dood dichterbij is dan de kindertijd. Al zijn de indrukken van lang geleden, toen er op het boerenerf een man langskwam met een geslacht varken, nog altijd levendig: 'Het touw strakgespannen// over de rug van de man sleurt tweehonderd pond/ dood door het beeld, dat zich nu grift/ in het hoofd.'

Zoals ook ouders, inmiddels gestorven, er nooit …Lees verder

Over Charles Ducal

CC BY 3.0 - Foto van/door Amy Perier

Charles Ducal (pseudoniem van Frans Dumortier) (Leuven, 3 april 1952) is een Vlaamse dichter en schrijver.

Biografie

Dumortier groeide op in een boerengezin, doorliep zijn middelbareschooltijd in het Sint-Jozefscollege van Overijse en studeerde Germaanse filologie aan de KU Leuven. Tijdens zijn studiejaren was hij actief in de Marxistisch-Leninistische Beweging (MLB). In 1988 blikte hij in het verhaal 'De meesterknecht' op niet mis te verstane ironische wijze terug op zijn studententijd. In een interview, datzelfde jaar, antwoordde hij op de vraag hoe hij over de marxistische theorie denkt: "Eigenlijk geloof ik er voor een deel niet meer in. Maar ik heb voor die beweging veel sympathie, omdat ik vind dat die zeer consequent een aantal maatschappelijke kwalen aanklaagt, die aangeklaagd moeten worden". Hij werkte gedurende 37 jaar als leraar Nederlands in het Sint-Albertuscollege in Haasrode. De school bevindt zich na de her…Lees verder op Wikipedia