Boek
Nederlands

Kreupelhout : terreinroman

Esther Kinsky (auteur), José Rijnaarts (vertaler)
In drie delen wordt de gedachtewereld van de ik-vertelster geopenbaard: deel 1 gaat over haar overleden man, deel 2 over haar gestorven vader en in deel 3 is ze op zoek naar de weg terug naar het leven.
Titel
Kreupelhout : terreinroman
Auteur
Esther Kinsky 1956-
Vertaler
José Rijnaarts
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Duits
Oorspr. titel
Hain : Geländeroman
Uitgever
Amsterdam: Uitgeverij Pluim, 2019
287 p.
ISBN
9789492928627 (paperback)

Besprekingen

Nieuwe status: nabestaande

Roman. Esther Kinsky lanceert een nieuw literair genre: de terreinroman. In de eenzaamheid van het Italiaanse landschap komt een vrouw in het reine met de dood van haar man en haar vader.

De Duitse schrijfster Esther ­Kinsky is hier nauwelijks bekend, maar ze heeft een rijk oeuvre opgebouwd. Onlangs verscheen haar vierde roman Kreupelhout in Nederlandse vertaling, maar ze schreef ook dichtbundels, reisverhalen en kinderboeken. Daarnaast verdiende ze haar sporen als literair vertaalster. Schrijven is voor haar alle registers van taal opentrekken. Om dat even te illustreren: Kinsky vertaalde verschillende boeken van Nobelprijswinnares Olga Tokarczuk naar het Duits. Onlangs verklaarde ze daarmee te zijn opgehouden omdat ze de boeken van Tokarczuk niet goed genoeg geschreven vindt.

In 2014 verloor Kinsky haar man, de Britse vertaler Martin Chalmers, aan kanker. Die ervaring sijpelt door in Kreupelhout. In het boek reist een vrouw kort na de dood van haar geliefde M. door Italië. Onderweg probeert ze te wennen aan haar nieuwe status als 'nabestaande', een situatie waarin alles plots 'bepaald wordt door afwezigheid'. Dat valt niet mee. Op de eerste dag al …Lees verder

Kreupelhout. Terreinroman

Eerste zin. Roemeense kerken hebben twee van elkaar gescheiden plaatsen waar gelovigen kaarsjes branden.

Twee maanden en een dag na de begrafenis van haar geliefde M. arriveert de vertelster uit Esther Kinsky’s Kreupelhout in het koude en kille Noord-Italiaanse Olevano. Ze hadden plannen gemaakt om die winter samen Ferrara te bezoeken, maar het lot heeft er dus anders over beslist. Wanneer ze op weg naar Olevano even in datzelfde Ferrara stopt, wordt het raampje van haar auto ingeslagen. Veel meer dan een paar koffers zijn er niet verdwenen, maar daar zaten wel de kleren van M. in die ze tijdens haar drie maanden lange verblijf in Olevano over stoelen en zetels had willen draperen, zodat hij er toch een beetje zou zijn. Er rest haar niets anders dan de herinnering aan M.’s handen. ’s Ochtends ziet ze ze en ’s avonds voelt ze ze, waardoor ze steeds meer van haar eigen handen vervreemdt.

De vrouw probeert haar verdriet te verdrijven door haar leven in een vast patroon te gieten. Ze wandelt, kijkt hoe de olijfboeren het snoeisel van de herfst opstoken en be…Lees verder

‘Kreupelhout’ bestaat uit drie delen waarin in korte hoofdstukken de gedachtewereld van de ik-vertelster wordt geopend, maar geen verhaal wordt verteld. In het eerste deel heeft zij net haar man begraven en reist zij naar Italië. Het tweede deel, ook in Italië, is gewijd aan haar gestorven vader. In het derde deel is zij weer in Italië en probeert zij de weg terug naar het leven te vinden. De Duitse schrijfster (1956) is bijzonder goed in staat om plaats-, object- en landschapsbeschrijvingen te verbinden met haar gevoelens van rouw en verlatenheid. Zij brengt ook herinneringen vanuit haar kindheid en droombeelden in, om te verduidelijken in welke psychische staat de ik-figuur zich op dat moment bevindt. Hier is buiten alle kijf sprake van grote literatuur, zowel qua inhoud als qua taalgebruik. De laatste vooral maakt dit boek bijzonder lezenswaardig, maar ook moeilijk te lezen omdat een hoge mate van concentratie noodzakelijk is. Een juweeltje voor literair geïnteresseerden.