Boek
Nederlands

Mannenmaal

Rinske Hillen (auteur)
Eva trouwt met de arts Wout, maar na verloop van tijd doemt haar oude liefde, de kunstenaar Ben, weer op. Om de spanning die dit veroorzaakt te beheersen, sluiten Ben en Wout een verbond.
Titel
Mannenmaal
Auteur
Rinske Hillen
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: Em. Querido's Uitgeverij BV, 2021
261 p.
ISBN
9789021414607 (paperback)

Besprekingen

Tweede roman van Rinske Hillen. Hierin beschrijft ze de perikelen binnen een driehoeksrelatie. Een van de personen in die driehoeksverhouding is Ben, een kunstenaar, de andere twee zijn Wout en Eva. Wout is getrouwd met Eva, een journaliste, die voordat ze met Wout trouwde een relatie had met Ben. Wout is arts en hij heeft zich in dit werk problemen op de hals gehaald omdat hij zich publiekelijk heeft uitgesproken voor levensbeëindiging van pasgeboren baby’s die ondraaglijk lijden. Terwijl Wout worstelt met een schrijnend geval op zijn werk, heeft Eva de relatie met Ben nieuw leven ingeblazen. Uiteindelijk gaan Ben en Wout tijdens een gezamenlijk maal – het mannenmaal – de confrontatie met elkaar aan. Het boek is rauw geschreven en de schrijfster toont veel schrijfplezier in het blootleggen van het menselijke tekort. Geschikt voor lezers die van literaire, psychologische romans houden. De auteur (1975) won met haar eerste roman 'Houtrot'* de ANV Debutantenprijs.

Waant de man zich God?

Rinske Hillen graaft onverschrokken in bevroren grond naar een diepte waar je zelf niet gemakkelijk bij kunt.

Soms blijft een romandebuut je langer bij dan je had verwacht. Een voorbeeld is Houtrot (2018) van Rinske Hillen. Ze schreef over een familie die een vervallen grachtenpand bewoont. De verzakking van dat huis werd moeiteloos symbolisch voor de onttakeling van het gezin en hoe voorspelbaar dat ook mag lijken, de sfeer van het boek was sterk en bleef dus hangen. Het maakte mij extra nieuwsgierig naar Hillens tweede roman Mannenmaal. Een intrigerende titel met een zekere ritmische kwaliteit. Maar wat betekent het?

Anders dan in Houtrot houdt Hillen dit keer geen geheimen achter tot de ontknoping, alsof ze heeft bedacht dat dat een beetje een flauwe truc is. De roman opent met wat het einde van het verhaal is: een man staat in de sneeuw bij het graf van de kunstenaar Ben Roovers. 'Wout voelde zich geen moordenaar'. Oké, de man is dus schuldig aan de dood van deze Ben. Dat we weten hoe het afloopt brengt lucht in het verhaal: het hoeft niet te gaan om het wie en wat, we ku…Lees verder