Livre
Néerlandais

De Latino's

Leo Pleysier (auteur)
Voor een sterk gee͏̈ngageerd jong stel lijkt een droom in vervulling te gaan als ze worden uitgezonden naar een ontwikkelingsproject in een indianendorpje in Ecuador.
Titre
De Latino's
Auteur
Leo Pleysier
Langue
Néerlandais
Éditeur
Amsterdam: De Bezige Bij, 2007
174 p.
ISBN
9789023425298

Commentaires

Overweldigend normaal maar nooit banaal

Leo Pleysiers jongste roman De Latino's voert naar Ecuador. Al vertrekt en komt de schrijver ook wel weer 'thuis' in een op en top herkenbaar Vlaanderen. Pleysier drijft zijn talent voor hyperrealisme verder door. De lezer voelt alles mee.

Rijmt Hugo Claus op Het verdriet van België, dan Leo Pleysier op Wit is altijd schoon (1989). Dat pareltje kan niet genoeg geprezen worden, maar het mag niet doen vergeten dat er nog een heel oeuvre gevolgd is. Dat oeuvre is, in alle betekenissen, alleen maar verder uitgedeind. Het begon in de achtertuin, bij de schrijver zelf, de familie en de Kempen, met een verkenning waarvan de missie vervat ligt in de titel van het drieluik Waar was ik weer?

Maar al ruim veertien jaar komen in Pleysiers oeuvre verdere horizonten voor. De Gele Rivier is bevrozen (1993) voert naar China, Zwart van het volk (1996) naar Afrika. Al blijven de hoofdpersonages van die boeken, respectievelijk een tante non en een zoon die de vleugels uitslaat, ook dicht bij de 'stam'. In de twee jongste boeken van Pleysier, De trousse (2004) en De Latino's, heeft de fictie zich alleen maar verder losgezongen van dat genealogische aspect van Pleysiers schrijverschap.

Geworteld in Vlaanderen blijft het wel…Lire la suite

Hier en ginder

In zijn nieuwste boek De latino's sleept Leo Pleysier Zuid-Amerika zijn literaire wereld binnen. En zoals altijd gebruikt hij geen woord te veel.

Leo Pleysier is een auteur die al zijn hele leven aan één groot boek werkt. Elk van zijn boeken is als een afgerond geheel te lezen, maar de totaliteit van zijn oeuvre is sterker dan de som van de delen. Literatuur is voor Pleysier een vorm van plaatsbepaling. Een manier om voor zichzelf en voor zijn lezers de bakens uit te zetten. Hier sta ik, hier ben ik. Hij doet dat op een koppige en eigenzinnige manier, al zijn er raakpunten met wat andere Vlaamse auteurs als Walter van den Broeck of Erik Vlaminck doen.
In de trilogie Waar was ik weer? - nog altijd de as waarrond ook de rest van zijn werk draait - vond Pleysier voor het eerst een manier om de moderniteit te laten samenvallen met een nadrukkelijke interesse voor zijn onmiddellijke omgeving; het dorp, het landschap, de familie, de taal. En die lijn trok hij door in zijn latere romans. Met het uitgepuurde Wit is altijd schoon - een monoloog van zijn overleden moeder - mocht hij zelfs even van bekendheid bij een breed publi…Lire la suite

Verloren paradijs in de Andes

Leo Pleysier doorprikt in zijn nieuwe roman De Latino's de romantiek van de ontwikkelingssamenwerking. Nog nooit gebeurde er in het werk van Pleysier zo veel zo vlug en zo meedogenloos als in deze Belgisch-Ecuadoraanse noodlotstragedie.

Leo Pleysier heeft definitief zijn familie achter zich gelaten. In zijn laatste romans verruilde hij al de Kempense heimat voor de wijde wereld van Afrika, China en India. Deze keer laat Pleysier in De Latino's Toon en Anna, een jong koppel vol idealisme, naar het ontwikkelingscontinent van hun dromen vertrekken. Nochtans leken de plannen om ergens in Zuid-Amerika de plaatselijke bevolking te helpen aanvankelijk te verzanden. Anna ging dan maar op het thuisfront lesgeven, terwijl Toon zich mokkend terugtrok in een werkloos bestaan. Maar als de nood het hoogst is, is de verlossing nabij. Ze krijgen eindelijk een opdracht om naar een bergdorpje in de Andes in Ecuador te vertrekken waar de Zula, een plaatselijke rivier, dringend aan banden moet worden gelegd. Het paradijs wenkt. Tot het noodlot toeslaat en de levens van beide hoofdpersonages in snel tempo een totaal andere wending nemen.

Pleysier heeft maar enkele bladzijden nodig om van regen naar zonneschijn …Lire la suite

Toon en Anna van Hecke zijn de Latino's, een bijnaam die ze van hun medestudenten in Leuven gekregen hebben toen ze daar in de jaren '80 van vorige eeuw studeerden. Toon ging voor landbouwingenieur, Anna voor Spaans en antropologie. Hun grote droom: coöperanten worden in een uitdagend project in een Zuid-Amerikaans land. Bij wijze van contrast creëert Pleysier een ander koppel: Erik en Liesbeth, een bioloog en een afrikaniste. Zij willen aan de slag gaan in Afrika, meer bepaald in Burundi, en dat lukt hen vrij vlug.
Pleysier heeft behalve de concurrentie tussen twee koppels ook de relatie tussen zijn hoofdpersonages op duidelijke tegenstellingen gefundeerd. Toon, veeleer introvert en aanvankelijk wat futloos, zal openbloeien in het project in Ecuador waar ze naartoe gestuurd worden. Als man zal hij er de belangrijkste bijdrage moeten leveren. In Calistos, een indianendorp in de Andes, waar de lokale priester toevallig(?) Pedro Torres heet, zal hij zich toeleggen op het bedwingen e…Lire la suite
Voor de sterk geëngageerde Anna en Toon gaat een droom in vervulling als ze als ‘coöperanten’ worden uitgezonden in een ontwikkelingsproject naar een indianendorpje in Ecuador. Toon helpt als landbouwkundig ingenieur de rivier te bedwingen, Anna geeft jonge moeders voedingsinstructies. Als hun zoontje wordt geboren, lijkt niets hun geluk nog in de weg te staan. Maar diens (onverklaarbare) dood is het begin van flink wat ellende, zoals de door Toon niet gewenste geboorte van een tweede zoon, hun vertrek terug naar België, en een echtscheiding. In de ‘Epiloog’ reist Anna met haar 14-jarige puberzoon Jeroen terug naar het indianendorpje, waar haar niets dan wantrouwen en ruzie wacht. In de ‘Coda’ denkt Anna het geluk bij een vriendin gevonden te hebben. Pleysier prikt in deze ‘noodlotstragedie’ de romantiek van de ontwikkelingssamenwerking door. Een laconieke verteller beschrijft de avonturen van de twee hoofdpersonages als een amusant uitstapje, waardoor hun hulpeloosheid sneu aandoet, …Lire la suite

À propos de Leo Pleysier

CC BY-SA 4.0 - Image by Michiel Hendryckx

Leo Pleysier (pour l'état civil: Leo Jozef Theresia Pleysier) est un écrivain belge d'expression néerlandaise né à Rijkevorsel le 28 mai 1945.

Bibliographie

  • 1971 - Mirliton, een proeve van homofonie
  • 1972 - Niets dan schreeuw
  • 1975 - Negenenvijftig
  • 1976 - Bladschaduwen
  • 1976 - En wat zullen we over het sterven zeggen?
  • 1977 - Het jaar van het dorp, of De razernij der winderige dagen
  • 1977 - Vlaanderen '77
  • 1981 - De weg naar Kralingen (1860-1980)
  • 1983 - Inpakken en wegwezen
  • 1983 - Kop in kas
  • 1987 - Shimmy
  • 1989 - Wit is altijd schoon
  • 1991 - De kast
  • 1993 - De Gele Rivier is bevrozen
  • 1996 - Zwart van het volkEn lire plus sur Wikipedia