Livre
Néerlandais

Heel de tijd

Leo Pleysier (auteur)
Titre
Heel de tijd
Auteur
Leo Pleysier
Langue
Néerlandais
Éditeur
Amsterdam: De Bezige Bij, 2018
173 p.
ISBN
9789403104508 (paperback)

Commentaires

In het vangnet van de tijd

Roman. Leo Pleysier weeft een lappendeken van herinneringen in Heel de tijd. Het eindresultaat blijft enigszins onbestemd.

'Als de tijd vliegt dan heeft de tijd vleugels, en dan is de tijd een vogeltje', zo luidt de baseline van Heel de tijd. Dát vogeltje vangen is de kunsttoer die Leo Pleysier in zijn jazzy nieuwe roman probeert te fiksen. Niet toevallig figureert op het fraaie omslag een vlammend rode tangara, een zeldzame vogelsoort. Schrijven blijkt Pleysiers methodiek om de wegglippende tijd in bedwang te houden.

In Heel de tijd onderneemt Pleysier een soort voyage autour de ma chambre, geïnspireerd door de Franse militair-schrijver Xavier de Maistre (1763-1852), die een parodische roman met die titel schreef. Maar vanuit de beschutting van zijn 'strakke, witgeschilderde kamer' in de Kempen trekt hij ook voorzichtige concentrische cirkels richting de wereld.

Uitgangspunt is een foto uit 1983 met daarop acht Vlaamse auteurs van De Bezige Bij in een Antwerps restaurant. Onder hen Ivo Michiels, Gust Gils en Hugo Claus. Losweg associërend - over de trui van Michiels of o…Lire la suite

Slalommen door het eigen oeuvre

Een kostuumfilm waarin binnen de kortste keren onder de kleren wordt gekeken - dat tegengestelde beeld doemt op uit Heel de tijd, het nieuwe boek van Leo Pleysier

Tien romans, twee novelles en een verhalenbundel schreef Pleysier, allemaal in een persoonlijke, intieme toonaard. Heel de tijd is net als De dieven zijn al gaan slapen een beknopte autobiografie. Aan de hand van foto's op de muur van zijn werkkamer neemt Pleysier al mijmerend, ruikend, tastend en denkend zijn lezers mee naar zijn particuliere verleden. Daarbij laat hij zich leiden door de geur van duivenstront en begraafplaats.

Op een van de foto's staan acht Vlaamse schrijvers ­ allemaal mannen ­ die in de jaren 80 bij uitgeverij De Bezige Bij publiceerden. Het is typisch Pleysier om eerst hun brilmonturen te beschrijven voordat hij verder de memorie in duikt. Zes van hen zijn intussen dood: Gust Gils, Eddy van Vliet, Freddy de Vree, Leo Geerts, Hugo Claus en Ivo Michiels.

Heel de tijd is een bezoek aan de doden, en aan Brussel, Antwerpen en het omringende platteland van net na de Tweede Wereldoorlog, waar de stank van de oorlog uit 'de sterfputten, de afvoe…Lire la suite

Heel de tijd

Eerste zin. Soms als ik mijn werkkamer binnenkom en mijn oog laat vallen op de groepsfoto die er tegen de muur hangt, denk ik: de leerkrachten wiskunde en wetenschappen van een lyceum uit een middelgrote Franse provinciestad.

Wat Leo Pleysier in die eerste zin hierboven echt ziet, is een foto die in 1983 gemaakt werd na een etentje in een Antwerps restaurant. Er staan acht schrijvers op, onder wie Ivo Michiels, Hugo Claus en Pleysier zelf. Zes van de acht zijn inmiddels dood, beseft de schrijver en de foto wordt een vertrekpunt om door zijn leven te hoppen, als een heggenmus op zoek naar voedzame zaadjes. Als een vogel dus, want toen hij als kind hoorde dat de tijd vliegt, dacht hij meteen dat het een soort vogel moest zijn, de vogel die als een van de rode draden doorheen het boek fladdert en die ook op de kaft te zien is.

Heel de tijd zou je een Kempische A la recherche du temps perdu kunnen noemen, die zich niet afspeelt in het breedsprakerige Parijs, maar in het nuchtere Rijkevorsel, waar Pleysier opgroeide op de ouderlijke boerderij, en waar zijn broer een scharlakenrode tangara in zijn volière hield, tot het beestje niet tegen de vorst bleek te kunnen en vervangen werd door een rode …Lire la suite

De Vlaamse boerenzoon Leo Pleysier (28 mei 1945) haalt herinneringen aan vervlogen tijden op. Boerenzoon was hij met tegenzin. Op het Turnhoutse, katholieke internaat kreeg hij een dubieus compliment voor het schrijven van een opstel over bloemen. En hij weet dat hij anders is dan zijn oudere en jongere broer. De titel 'Heel de tijd' is dubbelzinnig, want betekent zowel Alle tijd als Maak de tijd gezond. Hoe dan ook, de tijd vliegt en een vogel is zo gevlogen. Houden foto's de tijd vast? Diezelfde foto's, waarop collega-schrijvers staan, zoals Hugo Claus en Ivo Michiels, kunnen ook terugkijken. Pleysier schrijft ook aanstekelijk over hun verhalen, bijvoorbeeld over een verhaal van Michiels over kelderstank. Die stank staat voor de Tweede Wereldoorlog, die tussen de regels door kruipt. Geur en stank vormen een sterk motief in Pleysiers herinneringen aan vroeger: de schooltijd, de naweeën van de oorlog, foto's die van alles oproepen. Zintuiglijke gevoeligheid is bij hem altijd het sterk…Lire la suite

À propos de Leo Pleysier

CC BY-SA 4.0 - Image by Michiel Hendryckx

Leo Pleysier (pour l'état civil: Leo Jozef Theresia Pleysier) est un écrivain belge d'expression néerlandaise né à Rijkevorsel le 28 mai 1945.

Bibliographie

  • 1971 - Mirliton, een proeve van homofonie
  • 1972 - Niets dan schreeuw
  • 1975 - Negenenvijftig
  • 1976 - Bladschaduwen
  • 1976 - En wat zullen we over het sterven zeggen?
  • 1977 - Het jaar van het dorp, of De razernij der winderige dagen
  • 1977 - Vlaanderen '77
  • 1981 - De weg naar Kralingen (1860-1980)
  • 1983 - Inpakken en wegwezen
  • 1983 - Kop in kas
  • 1987 - Shimmy
  • 1989 - Wit is altijd schoon
  • 1991 - De kast
  • 1993 - De Gele Rivier is bevrozen
  • 1996 - Zwart van het volkEn lire plus sur Wikipedia