Daisy
Néerlandais

Wat ons had kunnen zijn

Peter Verhelst (auteur)

Wat ons had kunnen zijn

Peter Verhelst (auteur)
Een bundel met tien tedere gedichten
Sujet
Theater
Sujet supplémentaire
luisterboeken
Titre
Wat ons had kunnen zijn
Auteur
Peter Verhelst 1962- (inlezer)
Langue
Néerlandais
Distributor
Brussel: Luisterpunt, 2018
1 cd
Durée
00:17:00
Éditeur original
CPNB
Note
Vlaamse stem Stem: Man Uitgave ter gelegenheid van Poëzieweek 2018

Commentaires

Dichten tegen het verdwijnen

Poëzie. Echt contact is wel de bedoeling, maar niet mogelijk in de poëzie van Peter Verhelst. Die onmogelijkheid leidt tot prachtige poëzie in Wat ons had kunnen zijn.

Met de recente bundels van de gelauwerde Peter Verhelst in het achterhoofd verbaast het niet dat zijn Poëziegeschenk een wat melancholische titel heeft: Wat ons had kunnen zijn. In Verhelsts poëzie gaat het immers vaak over het net niet samenvallen van twee individuen, over de fundamentele kloof die tussen ons gaapt terwijl we elkaar wel degelijk liefhebben. Telkens als je denkt dat 'ons' bestaat, moet je erkennen dat de eeuwigheid aan 'ons' voorbijgaat.

Wat ons had kunnen zijn komt een jaar na Verhelsts monumentale zelfbloemlezing Koor, waarin hij op virtuoze wijze dertig jaar poëzieproductie hercomponeerde. Ook in deze gelegenheidspublicatie is het niveau hoog en zijn de beelden vaak pijnlijk treffend. In een gedicht over Shakespeares Ophelia ( Hamlet) spreekt de dichter bijvoorbeeld van 'Diepe, eenzame gezangen die tientallen kilometers ver te voelen' zijn: diepgeworteld contact vloeit voort uit existentiële eenzaamheid. Verb…Lire la suite

Weelderige poëzie over theaterervaringen

In Wat ons had kunnen zijn beschrijft Peter Verhelst (1962) - dichter, romanschrijver en regisseur bij theaterhuis NTGent - ervaringen bij theaterstukken. Het openingsgedicht 'Wachten op Godot 1 (Samuel Beckett)' geeft de binnenwereld weer van een acteur: Ik was nooit voorheen zo naakt, dat denk ik/ als ik achterover buig, zakdoek klevend op mijn lippen. Nooit zo wijd./ Tot mijn hoofd tussen mijn knieën opduikt/en we elkaar eindelijk aankijken.

Weelderige beschrijvingen van gebeurtenissen in het theater gebruikt Verhelst om vervreemdende associaties tegen af te zetten, zoals wanneer lichamen van acteurs meegedragen worden in de verbeelding van de bezoeker. In het ene gedicht wordt er over lichamen uit het toneelstuk geklommen, in het andere kruipt de bezoeker almaar hoger over schouders, buiken, een gezicht. Het plafond zweet roodbehaarde dieren uit. Indrukken worden lichamelijk.

Een onvergetelijk beeld is van een wolk, die eerst de vorm van een stad aanneemt en dan van een piano. Het gedicht 'Man met piano, Kiev, Oekraïne, 2014' laat de gevolgen zien van de performance van Markiyan Matsekh, die door piano te spelen voor de oproerpolitie geweld wist te ontregelen. We duwen de piano voor ons uit. Ze bromt. Overal// bloeden mensen als een veld vol tulpen - er zijn veel soorten/ rood, maar nog veel meer vormen/ van verdriet. We wachten tot de piano ervan druipt. En weer s…Lire la suite

De Poëzieweek 2018 duurt van Gedichtendag (25 januari 2018) tot en met het Gedichtenbal (31 januari). Het thema van de Poëzieweek 2018 is Theater en het motto is ‘Uitstromend, in het pluche van de zaal’. Het bijbehorende Poëziegeschenk wordt geschreven door Peter Verhelst, dichter, romancier, regisseur en schrijver. Poëzie wordt al sinds lange tijd ten gehore gebracht voor publiek, van klassieke schrijvers tot hedendaagse. Beide literaire vormen, het schrijven en het voordragen van poëzie, groeien weer naar elkaar toe. Veel dichters zijn inmiddels op podia te vinden. Verhelst ontving meerdere prijzen, waaronder De Gouden Uil, de Vlaamse Cultuurprijs, Jan Campert-prijs, de Ida Gerhardt Poëzieprijs en voor zijn jeugdliteratuur onder andere de Woutertje Pieterse Prijs.

À propos de Peter Verhelst

CC BY-SA 4.0 - Image by Filip Naudts

Peter Verhelst est un poète, romancier et dramaturge belge d'expression néerlandaise né à Bruges le 28 janvier 1962.

Il a remporté de nombreux prix littéraires, parmi lesquels le Gouden Uil en 2000 pour Tongkat et le prix Herman de Coninck en 2009 pour Nieuwe Sterrenbeelden.

Bibliographie

Poésie

  • 1987 - Obsidiaan
  • 1989 - OTTO
  • 1990 - Angel
  • 1991 - Witte bloemen
  • 1992 - Master
  • 1994 - De boom N
  • 1996 - Verhemelte
  • 1997 - Verrukkingen
  • 2003 - Alaska
  • 2008 - Nieuwe sterrenbeelden
  • 2011 - Zoo van het denken

Prose